Tomas mocht kijken

Tomas was er niet bij toen Jezus voor het eerst aan de leerlingen verscheen. Hij zei dat hij het pas zou geloven als hij de wonden zelf zag en voelde. Een week later stond Jezus weer in de kamer. Hij stuurde Tomas niet weg. Hij liet hem zijn handen zien.

Twijfel werd niet gestraft, maar beantwoord. En daarna kijkt Jezus verder dan die kamer, naar iedereen die later komt. Wie niet gezien heeft, mist niets. Die wordt zelfs gelukkig genoemd.